Cretan Nobility and the Legend of the 12 Young Rulers
One often hears, while travelling around Crete, claims from some of the villagers that they are from royal blood, descendants of nobility that once existed in Crete. The visitor would often dismiss such stories as the ramblings of old people, or as a misunderstanding due to the sometimes difficult Cretan dialect. But they would be quite wrong, as nobility did exist throughout Crete during the later part of the Byzantine era and later during the Venetian rule period. These were mainly the descendants of Byzantine nobility that came and settled in Crete in the eleventh and twelfth centuries. The second settlement is also known as the legend of the twelve “Archondopoula”, part legend, part history, some of it well document but other parts based on forged documents prepared especially for the new Venetian rulers of Crete who took over the island in 1204.
When the Byzantine general Nikiforos Phokas, who was later to become an Emperor of Byzantium, freed Crete from the Arabs in 961, he became concerned about the low moral standing and religious beliefs of the population after 137 years of Arab rule. This, combined with unrest by the local population against the new Byzantine administration prompted the Emperor Alexios I Comninos, towards the end of the 11th century, to send a number of prominent Byzantine families from Constantinople to settle in Crete to improve the control over the local population and raise the moral and religious standards in the island. It appears that this was not effective as a century later, under the reign of the Emperor Alexios II Comninos, great-grandson of the Alexios I, an other large contingent of nobles from Byzantium arrived in Crete and they were also allocated significant property rights and administrative positions. Their arrival has been known for centuries as that of the story of the twelve Archondopoula (young rulers). This event has been the subject of some controversy amongst historians over recent years. The story, or the myth according to some, is detailed below.
|
|
|
Φραγκοκάστελο και Δροσουλίτες
Από το: sadentrepese.blogspot.com
Πάνω από 600 χρόνια σε τούτη την απόμερη γωνιά της Κρητικής γης υψώνεται το ρημαγμένο σήμερα κάστρο.που το 'χτισαν οι Βενετσιάνοι για να κρατούν σε υποταγή τους απροσκύνητους Σφακιανούς.Οι εκατοντάδες Έλληνες επισκέπτες που έρχονται για να χαρούν τη θάλασσα, το παρατηρούν με μια αδιαφορία που φτάνει συχνά στα όρια της αποστροφής, λες κι ασυναίσθητα συνεχίζουν την περιφρόνηση και την εχθρότητα που έδειξαν οι ντόπιοι στο φανέρωμα του.Ας ξαναθυμηθούμε την ιστορία του; Στα 1340 οι φεουδάρχες των Χανιών ζήτησαν από τη Βενετία να χτιστεί ένα φρούριο κοντά στην εκκλησιά του Αγίου Νικήτα, στα Σφακιά, για ν' ασφαλίσουν, απ' τις κουρσάρικες επιδρομές, τον ορμίσκο που βρίσκεται εκεί κοντά, μα προπαντός για να 'χουν ένα στήριγμα στην «καταστολή των εξεγέρσεων» των κατοίκων της περιοχής. Η Γαληνότατη Δημοκρατία του Αγίου Μάρκου δεν είχε αντίρρηση στο χτίσιμο, μα δεν έδιδε τ' απαραίτητα χρήματα. Μπροστά όμως στην επιμονή των φεουδαρχών υποχώρησε και στα 1371 αποφασίστηκε η ανέγερση του φρουρίου. Έτσι, ξαφνικά, η άλλοτε ερημική περιοχή γίνηκε σωστό μελισσολόι. Οι Βενετσιάνοι έφεραν εργάτες και μαστόρους, πετροκόπους και κουβαλητάδες, κόσμο και κόσμο και τους έριξαν στη δουλειά. Άλλοι άνοιγαν θεμέλια; άλλοι κουβαλούσαν υλικά, άλλοι έκοβαν ξύλα. άλλοι έφτιαχναν ασβεστοκάμινα. Βιάζονταν να τελειώσω μιαν ώρα γρηγορότερα, γιατί φοβούνταν να μένουν σ' αυτό τον επικίνδυνο τόπο. Κι είχαν δίκιο να φοβούνται. Οι Σφακιανοί που ποτέ δεν κάθονταν με σταυρωμένα χέρια, κινήθηκαν και τώρα. Μόλις συνειδητοποίησαν τις προθέσεις των καταχτητών έκαμαν επιδρομή κι έσφαξαν αρκετούς. Οι απώλειες συμπληρώθηκαν και ταυτόχρονα πάρθηκαν ισχυρά μέτρα ασφαλείας: Στρατός φύλαγε όλη μέρα τους εργαζόμενους και το βράδυ όλοι έμπαιναν σε βάρκες, πήγαιναν στα καράβια που ήσαν στ' ανοιχτά αγκυροβολημένα και αυτά περνούσαν τη νύχτα. Μα οι Σφακιανοί με αρχηγούς τα έξι ηρωικά αδέρφια, τους Πατσούς, γκρέμιζαν τη νύχτα ό,τι οι Βενετσιάνοι έχτιζαν την ημέρα και συγχρόνως χαλούσαν τ' ασβεστοκάμινα. Πώς να χτιστεί έτσι το κάστρο που «ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν;».
|
|
Τα γένη, οι συνήθειες και ο τρόπος διοίκησης, σύμφωνα με έκθεση του Γενικού Προβλεπτή του Βασιλείου της Κρήτης, το 1589
Tου Σπύρου Ι. Ασδραχα*
Είναι άγριοι, όπως και ο τόπος της, ανυπόταχτοι και χωρισμένοι από άσβεστο μίσος, αλλά με μια ισχυρή συνεκτική αναφορά: το μένος και, τον επίσης κοινό, γενεαλογικό μύθο: είναι «αρχοντορωμαίοι» με ρίζες στη χαμένη βασιλεύουσα, την Πόλη, το «κλειδί» της Ρωμανίας. Πρόκειται για τους Σφακιανούς, που συνθέτουν την αντίθετη εικόνα των καθημαγμένων της γης, για τους οποίους μιλούσαμε στο προηγούμενο σημείωμα. Φυσικά, δεν έχω την αφελή πρόθεση να συνοψίσω σε λίγες αράδες την ιστορία των Σφακιών και των Σφακιανών. Αν και δεν χρειάζεται, ας ξεκαθαρίσω πως ό,τι θέλω να διηγηθώ είναι μυριόλεκτο, δεν αποτελεί δικό μου εύρημα: ανήκουν σε μια έκθεση του Γενικού Προβλεπτή του Βασιλείου της Κρήτης Zuane Mocenigo, συνταγμένη το 1589 μετά τη λήξη της θητείας του στο αξίωμα αυτό. Την έκθεση δημοσιεύει με μια μετάφραση σε ακριβόλογη καθαρεύουσα γλώσσα ο γνώστης και επόπτης της Κρητικής Ιστορίας Στέργιος Σπανάκης στον πρώτο τόμο (1940) των πολύτιμών του και πολύτομων Μνημείων της Κρητικής ιστορίας.
|
|
Κρήτη το προπύργιο της Ευρασίας
Tο Βήμα
«Τι είναι η Κρήτη;». Το ερώτημα αυτό επιδέχεται πολλές απαντήσεις, τουλάχιστον τόσες όσες αντιστοιχούν στον πληθυσμό του νησιού του Καζαντζάκη και του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου. Για τον κ. Δημήτρη Παπανικολάου όμως, καθηγητή Δυναμικής και Τεκτονικής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών, η Κρήτη όπως την ξέρουμε σήμερα είναι το προϊόν ενός εξαιρετικά ενδιαφέροντος γεωλογικού παρελθόντος, το οποίο μελετά για περισσότερα από 30 χρόνια. Το παρελθόν αυτό ξαναζωντανεύει στο Παλαιοντολογικό Μουσείο Ρεθύμνου, το οποίο αποτελεί παράρτημα του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας και το οποίο εγκαινιάστηκε μόλις χθες. Οι τυχεροί που παρευρέθηκαν στα εγκαίνια είχαν την ευκαιρία να ακούσουν την Ιστορία της Κρήτης από τον ίδιο τον κ. Παπανικολάου. Για εμάς τους υπόλοιπους, το ΒήμαScience ζήτησε από τον έλληνα επιστήμονα μια ξενάγηση κυριολεκτικά στα βάθη των αιώνων.
|
|
Ambitions fell on the reefs of the Greek reality
Sail for North Africa to the ferry that would link ferry to Crete to Libya and Egypt had put the ANENDYK in an ambitious plan of action and outside the Greek maritime borders.
Indeed it had conducted on behalf of the company relative feasibility study to explore the tourist market of the two North African countries and the conclusion drawn was that such an investment could yield profits.
The plans ANENDYK but foundered due to inadequate port infrastructure in the south of Crete.
As explained in 'ChtK' in the archikapetanios ANENDYK and member of the Board Efstr company. Bournazos "found it really worth ferry service from South Africa-Crete. In the process, but we saw there was a problem. There are no safe port facilities to support such a large investment of around 8 million we wanted to do. The benefits of creating a service that would link the south of Crete to North Africa and particularly in Libya which is closer to us would be great, if we think that we could make exports to items not produced in this country. From the contacts we made we found interest in Libya for agricultural machinery, water, fruit, etc. I believe that if we made this move would result in the field of tourism. Besides the Libyans like us and if I am not mistaken the first cruise ship berthed at Libyan port were Greek, after opening the borders. "
The shots of ANENDYK predicted then the construction of a new vessel specially constructed 60-80m in length to engage cruise at 30 miles per hour and was able to make the route Agia Galini-Tripoli Libya 4-5 hours, respectively, and Agia Galini - Alexandria, Egypt in 6-7 hours.
And if the idea seemed feasible in the eyes of shareholders and the board of the company about 4 years ago, at least in economic-commercial-piece of the current situation of the southern ports in the southern prefecture of Chania is far from that should be even for the smooth approach of the ships of the line in their regular routes and safe boarding and alighting from the public.
"There are ports to moor a large ship of about 100m-120m, not talk about Reg No room safe mooring, boarding, disembarking, etc. In the south of Crete there is now such a possibility and it seems very difficult to create from now on, because some projects that were planned have been completed. There was no initial provision for mooring large ships.
In the south of Chania built a small fishing ports and even now there is no possibility of safe mooring. I'm captain of the 'Kazantzakis' big boat ANENDYK, I have no safe place attachment below. There is a pier in the open sea, a substantial ramp, and there embark and disembark the world in all weather conditions really difficult. Often forced the ship and go to the beach in Agia Roumeli and loads the world. It may be happening at this time. If you see what condition are the piers will be surprised. Historically it had begun work in St. Roumeli but froze. Repeatedly asked, pushed to build a port, or an area that can serve us at least the summer, even in winter, with high piers, etc. but nothing. Even now jetties damaged. We have requested the year before to repair, but has not done anything. Simply, no money, no studies have been made; do not know, there is a general indifference "notes with regret Mr. Bournazos adding that" Gavdos has done a good job even if belatedly moving the construction of the port. In Sfakia has almost completed the port, but the outer jetty wants aid as the sea comes through. The Harbor Fund says that this summer will begin to strengthen the breakwater. He wants there and some corrections, such as enlargement of the harbor entrance. In Bath the port jetty is submerged has been a piece in the sea. In St. Roumeli wants the pier extension because it is 25 m in length and vessels operating there are about 60 m so the left over half a ship and the boarding and disembarkation is not safe, as no security ties with the ship. Another problem that exists in the western part of St. Roumeli has sunk and needs repair. There go the ships, because 'cutting' a bit when the weather is possible and could and tied. Some infrastructure projects in Bath and St Roumeli have fallen behind and endanger passengers.
Translation in English with google
Πηγή Χανιώτικη Blog-o-κρατία
|
|
|
Articles
